DAG 10
Vanmorgen vroeg (jawel) opgestaan en gezien het goed weer was (het regende toch niet) meteen alles in gereedheid gebracht om onze trip door de bergen aan te vangen. Nog vlug op internet gekeken en de zichtbaarheid is goed. Dus vlug vertrekken.
De bergen zitten in de wolken, dus veel zien we niet.
Wanneer we op Rogers pass toekomen merken we hoeveel sneeuw er ligt. Om naar het visitor center te gaan moeten we door een haag van sneeuw gaan. Mensen komen hun permit halen om te snowboarden, snowmobile, cross country ski – allemaal niets voor ons dus. We rijden verder en eenmaal voorbij de pas schijnt de zon, nu zien we de Rockies pas echt in hun volle glorie. We rijden Glacier NP uit en rijden Yoho NP in. Vandaar is het slechts een steenworp naar Banff NP. We stoppen in Lake Louise, een gehuchtje met een camperplaats. Tenten mogen vanaf april niet meer op de campground staan omdat de beren wel eens 's nachts iemand in een tent zouden kunnen aanvallen. Vanaf 15 mei kunnen de tentjes in een aparte campground staan die helemaal electric fenced is zodat de beren er niet bij kunnen. Zalig, niet. De campground werkt met self registration. Eerst plaatsje zoeken, creditcard papiertje invullen, in envelop stoppen en in brievenbus steken. Zo simpel gaat het hier. De plaatsen zijn door een sneeuwruimer vrijgemaakt, best want naast ons ligt zo'n 75cm sneeuw.
We besluiten eerst een wandeling naar Lake Louise te maken, volgens informatiedienst best met sneeuwschoenen (je weet wel van die tennisraketten onder je schoenen) maar het is ook mogelijk zonder. We kopen nog eerst brood en vertrekken voor de 4 km trail. Langs een pad van 30cm wandelen we – vanaf je een stap buiten die 30cm doet zak je zomaar eventjes 75 cm diep in de sneeuw – wat zeer grappig is bij een ander maar niet als je het zelf meemaakt. De trail gaat steeds bergop en in de sneeuw is dit behoorlijk lastig, zeker omdat je af en toe eens de dieperik ingaat. Plots daagt het mij dat er hier natuurlijk beren (ook grizzly) zitten en dat wij aan het wandelen zijn met brood in onze backpack. Zeer slim! Lap straks staat hier een beer voor onze neus. Net zoals de olifanten in Zuid-Afrika wil je deze het liefst NIET tegenkomen (ondanks alle mooie plaatjes dit oplevert – het zijn en blijven agressieve levensbedreigende beesten)
Veilig aangekomen aan Lake Louise besluiten we om toch maar de broodjes in een bear proof bin te stoppen en geen risico's te nemen. (je weet wel geen tentjes omwille van bear attacks). Alhoewel als het aan Nico alleen lag, zouden we nu broodjes zitten eten. Hij heeft natuurlijk een wijfie die wat meer de poepers heeft – ja ook daar moet hij mee leren leven hé.
Lake Louise is gekend voor zijn smaragd blauwe kleur – maar niet in de winter want dan is ze wit van de sneeuw. Terwijl we daar zitten schijnt de zon, maar geen 5 minuten later vallen enkele wolken het meer in en begint het hevig te sneeuwen. Terug naar beneden zeker? Maar nu zonder broodjes en dus bear proof. Een stuk van de trail is echt voetje voor voetje zetten – de trail is amper 20 cm breed – een stap verkeerd en je zakt de dieperik in. Terug in het stadje drinken we eerst een koffie (ik met swiss chocolat taste – heerlijk) en kopen we wijn en bier. (Alberta pilsner???)
Terug op de campground neem ik een douche in de verwarmde toiletruimte. (nico gaat erna en heeft alleen lauw water – maar ik had heerlijk heet water, hi hi)
Et voila spaghetti klaargemaakt en dit verslag getypt.
Volgens het weerbericht zakt de temperatuur hier tot -9 graden.

DAG 11
Deze morgen iets later opgestaan – ah ja want we hebben gisteren de klok 1 uur moeten doordraaien. Dus in plaats van 7u, is het nu 8u. Het is grijs en het sneeuwt. We besluiten om door te rijden naar Banff via de Bow Valley Road. Van 18u tot 9u mag je hier niet rijden om de dieren wat meer vrijheid te geven. Om 9u30 rijden we, hopend om nog wat wilde beesties tegen te komen maar behalve veel sneeuw en zeer weinig andere voertuigen is het dus zeer rustig langs de weg. In Banff aangekomen rijden we naar de National Park campground - het lijkt eerder op een parking dan op een campground. Weeral zijn we ontgoocheld in de campgrounds van Canada. We rijden terug naar de stad, doen de laatste aankopen in Safeway en maken een wandeling (Fenland trail) – door de bossen maar weer maar 2,4 km lang (geef toe dit is geen hike). We besluiten om eerst het stadje te bezoeken, maar het begint nu echt heel intens te sneeuwen. Even Starbucks koffie drinken en we komen buiten en de zon lacht ons vrolijk toe. Op naar de campground (of was het een parking?) We middagmalen en beginnen aan onze tweede wandeling – de Hoodoos -Bow Valley Trail. De trail is niet te vinden dus wandelen op goed geluk naar de vallei en jawel zonder het te beseffen zitten we op de juiste trail richting Bows Falls. Aan de falls hebben ze een gedrocht van een hotel gezet – ze zijn blijkbaar zot van mastodont van hotel in de vorm van een chateau (dit is al de derde die we zien) maar werkelijk vreselijk – wie poot zoiets neer (of neen wie geeft hier een vergunning voor). De falls zijn mooi en nog steeds wat bevroren.
We eindigen met een koffie in starbucks in de hoop dat er wifi is, maar deze is alleen voor klanten met een starbucks kaart en deze heb ik dus niet.
Dan maar verslagje afwerken.

DAG 12:
Vandaag begint de dag mooi. We trekken nog eerst de bergen in: naar de summit van Tunnel Mountain. Een klim van 3 km tot op 1690meter hoogte. Het uitzicht is adembenemend mooi. In de zon kijken we naar de bergen die ons aan beide kanten omgeven. We wandelen terug en vertrekken naar onze laatste stopplaats op 90 km van Calgary. Bow Valley Provincial Park, Willow Creek. De Provincial Park camping is open maar ligt letterlijk naast de autostrade, geen boompje, volledig leeg en geen water wegens vriestemperaturen. Nog even naar visitor centrum maar ook deze is gesloten. We keren 40 km terug naar Banff en gaan terug op ons plaatsje met uitzicht op de bergen staan.
In Revelstoke het laatste boek van Jonathan Kellerman gekocht, in de zon begin ik deze te lezen. Maar lang duurt het niet want de wolkjes trekken elkaar aan en eenmaal de zon weg is, voel je vlug de koude. Terug naar binnen. Nico trekt er alleen op uit en komt enthusiast terug: hij heeft twee elks gezien. Ondertussen grazen twee white tailed deers voor onze camper en lees ik blz 402 van Bones (uit!)